آموزش ۱۴۰۵/۰۵/۰۸

اتریوم کلاسیک چیست و چگونه با اتریوم متفاوت است؟

اتریوم کلاسیک چیست؟

اتریوم کلاسیک یک شبکه بلاک‌چین مبتنی بر ارز دیجیتال است که در سال ۲۰۱۶ پس از انشعاب اتریوم اصلی به وجود آمد. این انشعاب در پی یک حادثه امنیتی رخ داد که باعث شد توسعه‌دهندگان اتریوم تصمیم به ایجاد یک زنجیره جدید بگیرند.

اتریوم کلاسیک به عنوان جایگزینی برای اتریوم اصلی مطرح شد و هدف آن حفظ ایده اصلی اتریوم مبنی بر غیرقابل تغییر بودن بلاک‌چین است. این شبکه همچنان توسط گروهی از توسعه‌دهندگان و کاربران فعال نگه داشته می‌شود و به عنوان یک پلتفرم برای ساخت و اجرای برنامه‌های غیرمتمرکز (dapps) شناخته می‌شود.

تعریف اتریوم کلاسیک

اتریوم کلاسیک یک پلتفرم بلاک‌چین مبتنی بر قرارداد هوشمند است که در سال ۲۰۱۶ ایجاد شد. این پلتفرم در اصل به عنوان اتریوم شناخته می‌شد، اما پس از یک انشعاب بزرگ در شبکه، به اتریوم کلاسیک تبدیل شد.

انشعاب اتریوم به دنبال حادثه‌ای به نام «حمله داک» رخ داد که باعث سرقت بیش از ۵۰ میلیون دلار از یک پروژه‌ی مبتنی بر اتریوم شد. برای جبران این خسارت، توسعه‌دهندگان اتریوم تصمیم گرفتند تا شبکه را بازگردانده و تراکنش‌های مرتبط با سرقت را لغو کنند. این عمل باعث شد که گروهی از کاربران با این تصمیم مخالفت کنند و شبکه‌ی اتریوم کلاسیک را ایجاد کنند.

اتریوم کلاسیک همچنان به اصل عدم تغییر در تاریخچه‌ی بلاک‌چین پایبند است و به همین دلیل، برخلاف اتریوم، هیچ تلاشی برای بازگرداندن تراکنش‌های انجام‌شده در گذشته انجام نمی‌دهد. این ویژگی باعث شده است که اتریوم کلاسیک به عنوان یک پلتفرم بلاک‌چین غیرقابل تغییر شناخته شود.

ریشه‌های تاریخی اتریوم کلاسیک

اتریوم کلاسیک ریشه در تاریخ پیچیده بلاک‌چین اتریوم دارد. در ژوئن 2016، هکری باعث سرقت بیش از 50 میلیون دلار از داو (The DAO)، یک پروژه‌ی مبتنی بر اتریوم شد. این رویداد باعث اختلاف‌نظر در جامعه‌ی اتریوم شد که در نهایت به دوشاخه شدن اتریوم منجر گردید.

  1. انشعاب اتریوم: اکثریت جامعه‌ی اتریوم تصمیم گرفتند که با بازگرداندن وجوه سرقت‌شده، زنجیره‌ی اصلی را به عنوان اتریوم معرفی کنند. اما گروهی دیگر مخالف این تصمیم بودند و معتقد بودند که دستکاری در بلاک‌چین مجاز نیست.
  2. تولد اتریوم کلاسیک: این گروه مخالف، زنجیره‌ی جدیدی را با نام اتریوم کلاسیک ایجاد کردند که بر اصل «کد قانون است» استوار بود و هیچ تلاشی برای بازگرداندن وجوه سرقت‌شده نمی‌کرد.
  3. تفاوت با اتریوم: اتریوم کلاسیک به عنوان یک بلاک‌چین مستقل ظهور کرد که در آن هیچ دخالتی در تراکنش‌های انجام‌شده صورت نمی‌گیرد، در حالی که اتریوم اصلی این تراکنش‌های سرقت‌شده را باطل کرد.

بنابراین، اتریوم کلاسیک نمایانگر گرایش‌های متفاوت در جامعه‌ی اتریوم در مواجهه با یک بحران بزرگ است و همچنان به عنوان یک پلتفرم بلاک‌چین مستقل فعالیت می‌کند.

چگونگی انشعاب اتریوم کلاسیک از اتریوم اصلی

اتریوم کلاسیک به دنبال یک انشعاب بزرگ از شبکه اتریوم اصلی به وجود آمد. این انشعاب در سال ۲۰۱۶ رخ داد پس از یک حادثه سرقت ۶۰ میلیون دلاری از یک قرارداد هوشمند در شبکه اتریوم. جامعه اتریوم در مورد نحوه پاسخ به این حادثه اختلاف نظر داشتند.

گروهی از توسعه دهندگان و کاربران تصمیم گرفتند که شبکه اتریوم را به عقب بازگردانده و تراکنش های سرقت شده را لغو کنند. این گروه معتقد بودند که این کار با اصول غیرقابل تغییر بودن بلاک چین در تضاد است. گروه دیگری اما موافق بودند که شبکه باید برای جبران خسارت وارده دستکاری شود.

در نهایت، انشعاب رخ داد و دو زنجیره مجزا به وجود آمدند:

  1. اتریوم اصلی: که تراکنش های سرقت شده را لغو کرد
  2. اتریوم کلاسیک: که به اصل عدم قابلیت تغییر بلاک چین پایبند ماند

این انشعاب باعث شد که دو اکوسیستم مجزا با رویکردهای متفاوت در مورد حاکمیت بلاک چین به وجود آیند.

ویژگی‌های اتریوم کلاسیک

اتریوم کلاسیک به عنوان یک شبکه بلاک‌چین مستقل، دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است که آن را از سایر بلاک‌چین‌ها متمایز می‌کند. برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های اتریوم کلاسیک عبارتند از:

  1. امنیت و غیر‌قابل‌تغییر بودن: اتریوم کلاسیک با استفاده از الگوریتم اثبات کار (Proof-of-Work) و رمزنگاری قوی، امنیت بالایی را برای تراکنش‌ها و داده‌های ذخیره‌شده در شبکه فراهم می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که تراکنش‌های انجام‌شده در این شبکه غیرقابل‌تغییر باشند.
  2. غیر‌متمرکزبودن: اتریوم کلاسیک یک شبکه غیر‌متمرکز است که به‌طور کامل توسط کاربران اداره می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود که هیچ فرد یا نهادی نتواند بر روی شبکه کنترل مطلق داشته باشد.
  3. شفافیت: تمام تراکنش‌های انجام‌شده در شبکه اتریوم کلاسیک در یک دفتر کل عمومی (blockchain) ثبت می‌شوند. این ویژگی باعث می‌شود که تمام فعالیت‌های شبکه به‌طور شفاف و قابل‌بررسی باشند.
  4. قابلیت اجرای قرارداد هوشمند: اتریوم کلاسیک قابلیت اجرای قراردادهای هوشمند را دارد. این ویژگی باعث می‌شود که برنامه‌های غیر‌متمرکز (Dapps) بتوانند بر روی این شبکه ساخته و اجرا شوند.
  5. سازگاری با اتریوم: اتریوم کلاسیک با اتریوم سازگار است و برنامه‌های ساخته‌شده برای اتریوم می‌توانند بر روی شبکه اتریوم کلاسیک هم اجرا شوند.

این ویژگی‌ها باعث شده‌اند که اتریوم کلاسیک به‌عنوان یک پلتفرم قدرتمند و قابل‌اعتماد برای توسعه برنامه‌های غیر‌متمرکز شناخته شود.

پروتکل اجماع و مکانیزم تأیید تراکنش‌ها

در اتریوم کلاسیک، همانند اتریوم اصلی، از پروتکل اجماع پروف-آف-وورک (Proof-of-Work) برای تأیید تراکنش‌ها و افزودن بلوک‌های جدید به زنجیره بلوک‌ها استفاده می‌شود. در این پروتکل، معدنچیان (miners) با استفاده از قدرت محاسباتی خود به حل مسائل ریاضی پیچیده می‌پردازند و در صورت موفقیت، بلوک جدیدی را به زنجیره اضافه می‌کنند و پاداش دریافت می‌کنند.

  1. معدنچیان: معدنچیان با استفاده از سخت‌افزارهای قدرتمند به حل مسائل ریاضی پرداخته و در صورت موفقیت، بلوک جدیدی را به زنجیره اضافه می‌کنند.
  2. پاداش معدنچیان: معدنچیان به ازای تأیید تراکنش‌ها و افزودن بلوک به زنجیره، پاداش دریافت می‌کنند که شامل کوین‌های جدید و کارمزد تراکنش‌ها است.
  3. تأیید تراکنش‌ها: تراکنش‌ها پس از تأیید توسط معدنچیان و افزوده شدن به زنجیره بلوک‌ها، قطعی و غیرقابل‌بازگشت می‌شوند.

این مکانیزم تأیید تراکنش‌ها باعث می‌شود که شبکه اتریوم کلاسیک غیرمتمرکز و مقاوم در برابر حملات باشد. همچنین، این مدل اجماع، انگیزه‌های لازم برای مشارکت معدنچیان در شبکه را فراهم می‌کند.

مدل حاکمیت غیرمتمرکز

اتریوم کلاسیک به عنوان یک شبکه غیرمتمرکز عمل می‌کند که به طور مستقل از هر نهاد مرکزی اداره می‌شود. این شبکه توسط اعضای جامعه اتریوم کلاسیک، که شامل توسعه‌دهندگان، معدنچیان و کاربران نهایی است، اداره و کنترل می‌شود.

مدل حاکمیت غیرمتمرکز اتریوم کلاسیک بر اساس اصول زیر است:

  1. مشارکت باز: هر فردی می‌تواند در فرآیندهای تصمیم‌گیری و توسعه شبکه مشارکت کند.
  2. شفافیت: تمام تصمیمات و اقدامات در شبکه به صورت علنی و شفاف انجام می‌شود.
  3. عدم تمرکز: هیچ فرد یا نهاد مرکزی کنترل انحصاری بر شبکه ندارد.
  4. خودمختاری: شبکه به طور مستقل از هر نهاد خارجی عمل می‌کند و تابع قوانین و مقررات خود است.

این مدل حاکمیت به اتریوم کلاسیک امکان می‌دهد تا به عنوان یک پلتفرم غیرمتمرکز و مقاوم در برابر سانسور و دستکاری عمل کند. جامعه اتریوم کلاسیک با مشارکت فعال در فرآیندهای تصمیم‌گیری، توسعه و نگهداری شبکه، به حفظ این اصول پایبند هستند.

برنامه‌های کاربردی و قراردادهای هوشمند

اتریوم کلاسیک به عنوان یک پلتفرم بلاکچین، امکان ایجاد و اجرای قراردادهای هوشمند را فراهم می‌کند. این قراردادهای هوشمند برنامه‌های کاربردی غیرمتمرکزی هستند که می‌توانند بدون نیاز به نظارت مرکزی، به طور خودکار اجرا شوند. این قراردادها می‌توانند برای انجام طیف گسترده‌ای از کارها به کار گرفته شوند، از انتقال ارز دیجیتال گرفته تا اجرای پیچیده‌ترین معاملات مالی.

برخی از کاربردهای متداول قراردادهای هوشمند در اتریوم کلاسیک عبارتند از:

  1. انتشار و توزیع توکن‌های دیجیتال: قراردادهای هوشمند می‌توانند برای ایجاد و مدیریت توکن‌های دیجیتال مختلف مورد استفاده قرار گیرند.
  2. پلتفرم‌های غیرمتمرکز (DApps): برنامه‌های کاربردی غیرمتمرکز مبتنی بر بلاکچین اتریوم کلاسیک می‌توانند با استفاده از قراردادهای هوشمند ایجاد شوند.
  3. معاملات مالی: قراردادهای هوشمند می‌توانند برای انجام معاملات مالی پیچیده‌ای مانند وام‌دهی، معاملات آتی و غیره به کار گرفته شوند.
  4. مدیریت هویت و اعتبار: قراردادهای هوشمند می‌توانند برای مدیریت هویت دیجیتال و اعتبار افراد در بستر بلاکچین استفاده شوند.

در مجموع، قراردادهای هوشمند اتریوم کلاسیک امکان ایجاد برنامه‌های کاربردی و کاربردهای متنوعی را فراهم می‌کنند که می‌توانند در صنایع مختلف مورد استفاده قرار گیرند.

تفاوت‌های اتریوم کلاسیک با اتریوم

اتریوم کلاسیک و اتریوم، دو پلتفرم متفاوت هستند که هر کدام ویژگی‌های منحصر به فرد خود را دارند. اصلی‌ترین تفاوت بین این دو، تاریخچه و چگونگی توسعه آن‌ها است.

اتریوم کلاسیک، نسخه اولیه و اصلی اتریوم است که پس از یک هک بزرگ در سال ۲۰۱۶ به وجود آمد. این هک باعث شد تا بخشی از جامعه اتریوم، شبکه اصلی را رها کرده و شبکه جدیدی را ایجاد کنند که اکنون به عنوان اتریوم کلاسیک شناخته می‌شود.

در مقابل، اتریوم نسخه بهبودیافته و به روز شده‌ای است که پس از آن هک ایجاد شد و توسط بیشتر کاربران و توسعه‌دهندگان مورد استفاده قرار می‌گیرد. اتریوم کلاسیک، در مقایسه با اتریوم، از محبوبیت و پذیرش کمتری برخوردار است.

علاوه بر این، تفاوت‌های فنی دیگری نیز بین این دو پلتفرم وجود دارد:

  1. الگوریتم اجماع: اتریوم کلاسیک از الگوریتم اثبات کار (Proof of Work) استفاده می‌کند، در حالی که اتریوم در حال انتقال به الگوریتم اثبات سهام (Proof of Stake) است.
  2. توسعه و بروزرسانی: اتریوم به طور مرتب توسط تیم توسعه آن بروزرسانی می‌شود، اما اتریوم کلاسیک تغییرات کمتری را تجربه می‌کند.
  3. بازار و ارزش: اتریوم به عنوان ارز دیجیتال بزرگ‌تر و با ارزش‌تری شناخته می‌شود و از بازار و پذیرش بیشتری برخوردار است.

در مجموع، اتریوم کلاسیک به عنوان یک انشعاب تاریخی از اتریوم شناخته می‌شود که با تفاوت‌هایی در ساختار و توسعه، مسیر خود را ادامه می‌دهد.

تفاوت در مدل حاکمیت

اتریوم کلاسیک و اتریوم (Ethereum) اصلی دو مدل متفاوت حاکمیت را دنبال می‌کنند. اتریوم اصلی تحت نظارت و کنترل بنیاد اتریوم است که یک سازمان غیرانتفاعی است. در مقابل، اتریوم کلاسیک به صورت غیرمتمرکز و بدون نهاد مسئول خاصی اداره می‌شود.

در اتریوم اصلی:

  1. تصمیم‌گیری‌ها و به‌روزرسانی‌ها تحت نظارت بنیاد اتریوم انجام می‌شود.
  2. تغییرات و ارتقاهای شبکه باید توسط بنیاد تأیید و اجرا شوند.
  3. بنیاد اتریوم می‌تواند در صورت نیاز دخالت کرده و تغییرات را اعمال کند.

در اتریوم کلاسیک:

  1. تصمیم‌گیری‌ها و به‌روزرسانی‌ها به صورت غیرمتمرکز و توسط جامعه انجام می‌شود.
  2. تغییرات و ارتقاهای شبکه نیازی به تأیید نهاد خاصی ندارند.
  3. هیچ نهاد یا سازمانی نمی‌تواند به صورت یک‌طرفه دخالت کرده و تغییرات را اعمال کند.

این تفاوت در مدل حاکمیت، اتریوم کلاسیک را به عنوان یک بلاکچین غیرمتمرکز‌تر و مستقل‌تر نسبت به اتریوم اصلی معرفی می‌کند.

تفاوت در مکانیزم اجماع

اتریوم کلاسیک و اتریوم اصلی (Ethereum) تفاوت هایی در مکانیزم اجماع خود دارند. اتریوم کلاسیک از مکانیزم اجماع Proof of Work (اثبات کار) استفاده می‌کند، در حالی که اتریوم اصلی به سمت Proof of Stake (اثبات سهام) در حال حرکت است.

در مکانیزم Proof of Work، معدنچیان به حل پازل‌های رمزنگاری پیچیده می‌پردازند تا بلوک‌های جدید را استخراج کنند و به شبکه اضافه نمایند. این فرآیند انرژی‌بر و هزینه‌بر است. در مقابل، در Proof of Stake، کاربران با قرار دادن سکه‌های خود به عنوان وثیقه، حق تایید تراکنش‌ها و افزودن بلوک‌های جدید به زنجیره را به دست می‌آورند. این مکانیزم کم‌مصرف‌تر و کارآمدتر است.

  1. Proof of Work (اتریوم کلاسیک): معدنچیان با حل پازل‌های رمزنگاری پیچیده، بلوک‌های جدید را استخراج می‌کنند.
  2. Proof of Stake (اتریوم اصلی): کاربران با قرار دادن سکه‌های خود به عنوان وثیقه، حق تایید تراکنش‌ها را به دست می‌آورند.

این تفاوت در مکانیزم اجماع، منجر به تفاوت‌هایی در کارآیی، مصرف انرژی و امنیت دو شبکه اتریوم می‌شود.